Aklımı Çeliyor Beyaz

Aklımı çeliyor beyaz, buz tutuyorum
acı göğeriyor, sonsuz kederli
Boşalıyor zaman, renkler cümbüşü
Bir dizgi yerle bir, bir senaryo yarım
Kimse bilmiyor hangi çağdanım
Bakıyorum kalbi atıyor, kalbi tek tük
Gürültülü,
Hızla kaçıyor tren, durduramıyorum.
Kimse bilmiyor, bağdaş kurmuş o kepaze
O kendini bilmez şehir kalabalığı
O hırçın bağdaş kurmuş, garda bekliyor
Belki zamanı, evet tam zamanı, evet
Homurdanıyor
Ben kurguluyorum, o oynuyor
Çoğu vaktimi garlara adamışım,
O çınar ve bir de bu kepaze biliyor

Oysa yırtık, oysa üzeri delikdeşik
Oysa salkımsaçak, çokça yontulmuş
Küçücük bir kalıntı arıyorum
Aklımı çeliyor beyaz, karanlığı bekliyorum

Her şey fosilleşmiş,
Tüm geçmiş,
O yutkunamadığım
Ve ortalıkta göremiyorum
Kepaze gitmiş.

Rabia Görmüş