Məni Atdin Atəshə

"aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun"

günlerdir düşünmemeye gayret ederek yaşıyorum ve hatta yaşlanmak korkumun neden ileri geldiğini de henüz kavrayabilmiş değilim. Bir çok sebebi olabilir. Kendi katıldığım dünya turnuvasında kendi katilimmişcesine gece sıçrayışlı nöbetlerimin aksamadan devamına ya ne demeli? bilmek istemiyorum. Huzur birazcık huzur. Son umut kapım, zaten benim tek kapımdır da ben çaktırmadan korkuyorum. ya kovulursam, korusun rabbim.amin.

ileri gidiyorum. Az daha gitsem alçalıp yaşayacağım gibi. Solunum yollarımdaki tadilat, soğuklarındandır aşkın. Çöle düşüren de fırtınaya yakalatan da aşk değil midir? Bilmiyorum. Göreceğiz. Bir gün.

En acısıda bir gün herşeyin böyle olacağını baştan beri biliyor olmaktır sanırım.

Baba Mirzayev'de söz: "Məni Atdin Atəshə"

Rabia Görmüş