Boğazımdaki düğüme
bir daha gelememesi üzerine
övgü....
Sıkıyor,
iğreti duruyor ellerim boğazımda
gözlerini kaçırmamandan anlıyorum
boşluk kıymete biniyor,
bir dalga sesi uzanıyor boynuma
dağ oluyor, zirvesine tırmanıyorum ömrümün
sığ sular uzakta kalıyor
üç nokta koyuyorum çantama
kullanılmamış, tertemiz
etraf maviye bürünüyor
gözlerim her yere izini bırakmış gibi.
acıtan her şeyin aslına dönmesi gibi,
hüzün de geriye dönüyor
zirvesinde ömrümün
nefesimin tıkanmadığı noktada
kendimi izliyorum,
dans ediyor.
24 Aralık 2016 Cumartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
UFUK ÇİZGİSİ
Ses boşlukta uzanmıştı. Bir bebek sesinin bana seslenmesiyle kendime geldim. Uzun bir yoldan, boş bir vagonda, hoparlöründen cızırtılı sesl...
-
BAHÇEDE ALTIN SARISI SAÇLAR: Bir Macara Hatıratı “Annesi Erken Ölen Çocuklar İçin” Rüzgara koyu renk bir elbiseyle çıkmış ağacın, dallar...
-
Psikodramada benimle bağ kuran sevgili arkadaşlarıma ithafen... Avazım çıktığı kadar bağırarak başladım. Kollarımı uzattım, hafif titre...
-
Dedemin vefatının ardından dokuz yıl geçti. Bugün onu kaybetmenin acısına biraz daha uzaktan bakarken, bana neler kazandırdığını da rahatça...