SUSSA ACISI KALBİN ~ RABİA GÖRMÜŞ

Şimdi her şey sensiz yazılıyor zamana
Sevinçlerimi kursağımda bırakan acılarını da uzatmıyorum namluma
Konuşmadan kalbimin duraksadığı ana dek,
Gereksiz her şeyi, sensiz bütün vadileri atlayarak
Sessizce yazıyorum ihanetini toprağıma.

Zamansızdı, gereksiz birkaç cümleden ibaretti yıllar
Sonra sanıyordum ki hep saflığına dizginlemiştik atlarımızı
Kıvrak bir heyecan, utanmaz bir dilim ağlamaktı her şey
geriye asla bakmadan, asla sızlamadan yüreklerimiz
Ben koyduğumuz kadehlerin tokuşturulmasına yabancı bir küheylan
Ücralarında dolaşıyordum, kandırılmış uzun yolculuklarımın kahramanı.

Vazgeçmek de kanamadan kazanmanın diğer adı olabilsindi.

Koy, kalbimi kanattığın tüm geçmişi vicdanının önüne
Yollardan sordum seni, koca bir zamanı yollardan sordum
Parmak uçlarında yürüdüğüm geceleri, yollardan sordum
Usumun ‘nedenlerini’ yollardan sordum,
uzun bir çizgi koydular aramıza, uzun koridorlarda ağlamaklardan sordum
Hiç kimsenin, hiçbir şeyi unutmayacağı o güne bırakmadan
Gözlerimin dudaklarıma aktığı geceleri bile
Yollardan sordum,
Hiç konuşmadılar.

Tükenememek de kanamadan kazanmanın diğer adı olabilsindi.

Oysa şimdi,
A ş k,
Benim hep mağlup olduğum
Bir hayal gücü
Olsa gerek.