PENCERE

Pencereme gökyüzü değince
ve içimde bir tutam şiirle
kaldım, duraklarında mısralarımın
hani, satır başında bir boşluk
hani, kelime aralarından çıkıp geldiğin kapılar
sana en çok buralardan bağlandım…

Sarıldığında pencereme bulutlar
ve gün akşamı devirdiğinde odama
durdum, beklemekte olan cümleler dolusu satırlarıma
baktım, iki adımdan sonra gizli özne
baktım, yumuşuyor heceler
sana en çok buralardan tutuldum…

Penceremde kendimi gördüğüm gece
seni gözlerinden tanıdığım ilk gece
ve buram buram sorguladığım  bir gece
hani, tütün kokan ellerimde yağmaladığım hece
hani, uzun uzadıya boğuşan tutkulu mısraların
bir boşluğa ağır aksak gidişi
beni aynaya, beni aynıya, beni sana
sana en çok buralardan sarıldım…