insanın ömrü bir yaşamadıklarıyla, bir de yaşadıklarıyla geçip gidiyorken; ellerimizdeki bir demet karanfilin dua niyetiyle başka ele uzanması düşüncesi hasıl olduğundan beridir beynimde, mihriban türküsünü dinliyorum. gözlerim doludoludoluveriyor. anlatmam namümkün.
ifadesiz, kıfayetsiz, yok hatta kıyafetsiz cümlelerim var. ucuna basmaktan korktuğum topuklu giyerekten yanımdakinin hizasına gelebilmeyi çokça arzu ettiğim günlerimin olacağını düşünmek düşüncesi hasıl olduğundan beridir sarı saçlarını, anlatmam namümkün.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
BAHÇEDE ALTIN SARISI SAÇLAR: Bir Macara Hatıratı “Annesi Erken Ölen Çocuklar İçin” Rüzgara koyu renk bir elbiseyle çıkmış ağacın, dallar...
-
Psikodramada benimle bağ kuran sevgili arkadaşlarıma ithafen... Avazım çıktığı kadar bağırarak başladım. Kollarımı uzattım, hafif titre...
-
Dedemin vefatının ardından dokuz yıl geçti. Bugün onu kaybetmenin acısına biraz daha uzaktan bakarken, bana neler kazandırdığını da rahatça...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder