insanın ömrü bir yaşamadıklarıyla, bir de yaşadıklarıyla geçip gidiyorken; ellerimizdeki bir demet karanfilin dua niyetiyle başka ele uzanması düşüncesi hasıl olduğundan beridir beynimde, mihriban türküsünü dinliyorum. gözlerim doludoludoluveriyor. anlatmam namümkün.
ifadesiz, kıfayetsiz, yok hatta kıyafetsiz cümlelerim var. ucuna basmaktan korktuğum topuklu giyerekten yanımdakinin hizasına gelebilmeyi çokça arzu ettiğim günlerimin olacağını düşünmek düşüncesi hasıl olduğundan beridir sarı saçlarını, anlatmam namümkün.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder