böyle dünyaperestliğim niye? bu kendimi bilmezliğim? bu öfkem? bu tiksinçliğim? bu yaz mevsimindeki gerginliğim?
yoksa "yolun yarısı gerginliği"mi ve yoksa vahyi hayatımdaki en yüksek rafa kaldırmış olmam mı? yoksa yine çıkıp birileri "facede gördüm, yine -evet yine ne oldu-" diceği için mi?
oysa gün doğuyor, oysa bebekler geliyor hergün dünyaya, oysa görmem gerekenler var daha, oysa ümit ekmeğidir müminin. oysa "umudunu kaybedenler ancak kafirlerdir" diyor vahiy. hepsine bin basar bir acı çekiyorum : acaba ben münafık mıyım?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder