H ü z ü n •
Garip bir sığınak gibi gelirdi çocukken bana, hüzün. Kusmak isterdim onu, hücrelerimden. Geçerdim gizli bahçesine ömrümün; işte duruyor derdim 'orda'
N e ş e •
Kalbimin derinlerinde bir volkan gibi patlayamamasıyla meşhur olan duygum, neşe. Elimden alınır diye kimseye gösteremediğim, utanıp sıkılganlığı peşine taktığım neşe. Çocukluğumun en has kahramanı, en gür saçlısı, en hür sesi. Neşe. Tam gösterecekken kendini içime tıktığım, boğduğum ve unuttuğum neşe. Hadi çık artık; kim tutar seni. Bak orada ne var:
Ö z g ü r l ü k •
Neşenin uçsuz bucaksız dünyası. Yani içimde yarım kalan her sevincin dalga dalga büyüyüp beni çocukluğumdaki harikalar diyarına götürmesi. Ve büyüyüp kadınlığımı onurlandırması. Beni ben yapan şey. Beni başkaları ne düşünürlükten kurtaran. Rüzgarda dimdik tutan şey. Uykudan usul bir müzikle uyandıran. Dans ettiren beni. Sevindiren ve sevdiren şey. Özgürlük.
T e b e s s ü m•
Bu fotoğraftaki rabia' nın yaşamı. Yani bir yanı karanlık ama bir yanı bahar bahçe•
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
UFUK ÇİZGİSİ
Ses boşlukta uzanmıştı. Bir bebek sesinin bana seslenmesiyle kendime geldim. Uzun bir yoldan, boş bir vagonda, hoparlöründen cızırtılı sesl...
-
Psikodramada benimle bağ kuran sevgili arkadaşlarıma ithafen... Avazım çıktığı kadar bağırarak başladım. Kollarımı uzattım, hafif titre...
-
Boşluğa bağırıyorum, çığrından çıkmış uzun koridorlara. Beyaz ve sonsuz yollara bağırıyorum. Olmasını istediğim düzenin hiçbir zaman olmayış...
-
Ellerinin kıvrımlarına şaşkınlıkla bakan kadına döndü, “nasıl istiyorsan öyle. Aptallık kime göre, neye göre…Kendi yaratımlarımızı zihnimiz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder